Het Oak Ridge Verhaal

Het experiment

In 1965 startte een team van wetenschappers en ingenieurs aan het Oak Ridge National Laboratory in Tennessee de Molten Salt Reactor Experiment (MSRE) op. Het was de eerste reactor die met succes uranium-233 als brandstof gebruikte — het splijtbare isotoop dat wordt gekweekt uit thorium.

De MSRE liep meer dan 11.500 uur over een periode van vier en een half jaar. Het experiment toonde aan dat gesmolten-zoutreactoren veilig en betrouwbaar kunnen werken.

Alvin Weinberg

De directeur van Oak Ridge, Alvin Weinberg, was een groot voorstander van de gesmolten-zoutbenadering. Hij was ervan overtuigd dat die veiliger en veelbelovender was dan de hogedruk-waterreactoren (PWR's) die voor de marine werden gebouwd en daarna voor civiele energieopwekking werden aangepast. Hij zette zijn carrière op het spel.

De politiek

Begin jaren zeventig koos de Nixon-regering samen met de Atomic Energy Commission ervoor de financiering te richten op de Liquid Metal Fast Breeder Reactor (LMFBR). Dat programma was gevestigd in het Argonne National Laboratory — een politieke rivaal van Oak Ridge.

In 1973 werd Weinberg ontslagen bij Oak Ridge. Het gesmolten-zoutprogramma verloor zijn financiering. De MSRE werd stilgelegd.

"De technologie werkte. De politiek niet."

De nalatenschap

Bijna veertig jaar lang lag het onderzoek naar gesmolten-zoutreactoren in het Westen grotendeels stil. De gegevens van Oak Ridge lagen in archieven te wachten. Maar het fundamentele bewijs was er: de brandstofcyclus werkt, de reactor opereert veilig en de fysica klopt.

Vanaf de jaren 2010 hebben ingenieurs wereldwijd het werk opgepakt waar het team van Weinberg stopte. Meer dan een dozijn bedrijven in acht landen ontwikkelen moderne versies van de technologie — en meerdere ervan mikken op eerste stroomopwekking vóór 2030.